صدای هلهله ی زنان به گوش می رسید صدای مردا...نه اما دیگر مردی وجود نداشت همه رفته بودندوحسین تنها بود ندای ((کیست که مرا یاری کند)) را که خواهد شنید ؟ حسین از اشکهای طفل سه ساله اش هم در راه خدا دریغ نکرد.او هرگز از مرگ نترسید حتی شیفته ی شهادت نیز بود واین بود که در راه عشق قدم نهاد.اما در این میان زینب بود که تنها شد ولی هرگز طعم تنهایی را به باز ماندگان واقعه با دستان خود نچشاند اما انان هم فهمیده بودند که این خودزخم ها را ملتهب تر می کرد.زینب ارام به سوی برادر رفت بوی بهشت می امد اما چرا این بهشت این چنین سرخ است؟جوابی به جز ایثار نیافت .پس این چنین یار خورشید به او پیوست.