که با بیداری تو خورشید طلوع می کند.این بار جوری بیا و در کنار ما قدم بردار که وجودت را حس کنیم.

این جا از تمام آرامش تو خالی مانده دستان آغشته به نیاز ما را که در خلوت امید غوطه ور است رها مکن.

بیدار شو وببین چطور کودکان و زنان را به صلابه های رنج می کشند،بیدار شو و ببین که چطور مردان محکم روزگار

رادر دریای خفت غرف می کنند،ببین که چطور برای اندوختن ثروت از مرز هاب قدرت عبور میکنند،ببین که چگونه

خود را خدا می نامند و جان انسان ها را با تیغ دردناک زورگویی می گیرند ،ببین که چطور مهمانانی هستند که

هرگز نمی روند و این مهمانی خونین را تمام نمی کنند.

افسوس که نمی دانند خدا به آنها می خندد!!